از خواب بيدار شد.مرگ بود و پوچي .حس غريبي داشت،حسي كه تا حالا نداشت .حس پرنده اي را داشت كه تازه آوازخواندن ياد گرفته بود.حس مي كرد تازه خودش را پيدا كرده است.صدايي مي شنيد.انگار صداي مرگ بود، هرچه بود صدابرايش بسيار آشنا بود.از خواب بيدار شد.بهتر است بگويم از واقعيت بيدار شد و پا به خيال گذاشت.به دور خود مي چرخيد.از نگاه او دنيا مانندبچه اي است كه تازه به دنيا آمده است .از خانه بيرون رفت .آن روز هوا بسيارگرم بود .آن روز او به هرجاپا مي گذاشت هيچ كس را نمي ديد.فقط خانه هايي از جنس خيال مي ديد.ناگهان درشكه اي از راه رسيدو در جلوي پاي مردتوقف كرد.مرد نگاهي به درشكه كرد.راننده درشكه مرده بود،ناگهان از از درشكه مردي پياده شد .مرد به صورت او نگاهي كرد. . . همه جا سياه شد. سياه سياه . . .نوري ملايم در چشمانش تابيد .چشم هايش را از هم باز كرد.با مكان عجيبي برخوردكرد كه بعدها فهميد نام آن مكان بيمارستان است .چندين نفردور او جمع شده بودند .او آن ها را نمي شناخت . . . نگاهي به ساعت كرد،ساعت 5 بود.همه از آن جا رفتند بجز خيال.مرد در خود گم شده بود .احساس مي كرد در بياباني تنها است.هرجاكه او مي رود خيال او را رها نمي كند .همه جا داشت به دور سر او مي چرخيد .همه جا سياه شد . . .او در واقعيت خود آن مرد غريبه را ديد .مرد به صورت او خيره شد ، شبيه خودش بود،مانند خيال و واقعيت .او از مرد غريبه پرسيد تو كيستي ؟مرد غريبه تا آمد دهان وا كند مرد از واقعيت خود دور شد .دوباره به خيال پيوست،خيالي كه بسيار آزارش مي داد .مردي وارد اتاق شد.مردي سفيد پوش .مرد نوري كه از چراغ قوه اي فرستاده مي شد در چشمان مرد كرد . . . ناگهان مرد خود رادر خانه اي ديد،خانه اي از جنس خيال.مرد به اتاقي آمد و خود را در ميان انبوهي از خيال گم كرد . . . الان سه روز است كه مرد خود را در ميان انبوهي از خيالات گم كرده است .ناگهان چشم مرد به آينه اي كه در گوشه ي اتاقش بود افتاد .به آينه نزديك شد چشمش به خودي كه در آينه بود افتاد ناگهان نور زرد كنار رفت و مرد خود را در مكان عجيبي كه قبلا هم در آن جا بود پيدا كرد مرد سفيد پوش گفت پا شو مرخصي . . . در خيابان ها دنبال خود مي گشت اما خود را پيدا نكرد. چشم مرد به پسر بچه اي افتاد كه چند گل سرخ در دست داشت وهر بار كه فردي از جلوي او رد مي شد صد ها بار قلبش مي شكست .به جلو و پيش آن پسر بچه رفت اسكناسي از جيبهايش در آورد و يك شاخه گل سرخ خريد به گل سرخ نگاه كرد خود را در برابر آينه يافت برگشت كتابي را برداشت خواست بخواند اما نتوانست مرد در اتاق را باز كرد و از خانه بيرون رفت شروع به قدم زدن در خيابان كرد صداي هيچ كس را نمي شنيد . . . چشمانش را از هم باز كرد صداي تلفن را شنيد گوشي را برداشت از محل كارش بود او امروز بايد به سر كار خود مي رفت . . . در را باز كرد از خانه بيرون رفت در بيرون از خانه بچه ها داشتند بازي مي كردند پوپ آن ها به مرد اصابت كرد مرد شروع كرد دنبال يكي از آن ها كرد ند ناگهان خود را ديد كه دارد از بالاي پشتبان پرت مي شود صدايي در گوش او زمزمه كرد تو هيچ وقت نمي ميري . . . و هم مثل همگان فراموش شد اما خيال همچنان ادامه دارد و هيچ وقت راخود را نمي شكند اما واقعيت آن مرد همراه او نابود شد